Mentalizacja – dlaczego nad nią pracuję na treningu umiejętności społecznych ?

Mentalizacja –to myślenie o myśleniu swoim i Innego.  Dzięki mentalizacji domyślamy się co ktoś czuje, myśli, jakie ma pragnienia, intencje. Mentalizacja to świadomość własnych stanów umysłu. Mentalizujemy, kiedy myślimy o uczuciach, kiedy oceniamy wyraz twarzy koleżanki . Mentalizowanie związane jest z wyobraźnią, empatią, emocjami, teorią umysłu. Wielu badaczy uważa, że teoria umysłu jako funkcja poznawcza jest częścią metalizowania. Deficyt mentalizowania jest nieodłączną cechą spectrum …..podobnie jak teoria umysłu.

Baron- Cohen badacz teorii umysłu udowodnił, że dzieci z zaburzeniami ze spectrum autyzmu nie rozumieją fałszywych przekonań; mają problem z wnioskowaniem związanym z kierunkiem patrzenia, świadomością widzę- wiem, odróżniania pozorów, fałszu od prawdy, realu, a więc i zabawą w udawanie, wyobraźnią.

Nad funkcjami poznawczymi możemy jednak pracować. Kiedy dziecko ze spectrum jest wysoko funkcjonujące teorię umysłu, jej poszczególne elementy da się wypracować, a przez analogię generalizować poza gabinetem. Daje to szanse na początek pracy nad mentalizowaniem.

Rozpoznawania wesoły /smutny na emotikonach, twarzach  można szybko nauczyć. Rozumienia emocji, ich przyczyny, wynikania, konsekwencji bardzo trudno !

Mentalizujemy więc…uczymy się odczytywania uczyć, myśli, intencji z kontekstu, postawy ciała, mimiki, co myślę ja, co myśli Inny.